Duygularımın öldüğü bir deniz kenarında düşlemekteyim,

Güneş her şeye rağmen gülümserken ben ona inat ağlamaktayım,

Dalgalar kayaları döverken ruhum isyanlarda,

Ben yine maziye dalıp hatalarıma bağırmaktayım…

Kaderin cilvesine bak, o anı yaşadığımız yerdeyim,

Hiç aklımda yoktu buraya gelmek, nedensizim,

Bu sefer küçük bardak çay, bir de poğaça aldım.

Kaşarlısı yokmuş, zeytinlisiyle bir de anılarla yetindim…

Terk edilmekte varmış yalnızlık içinde  Boğulmakta varmış sessizlikte

Hani canı acırda insanın akıtır ya iki damla,

Hani bir kuş yuvasını bozarsında elini iki yanağına yaslayıp dudak bükersin ya,

Ve ardından gözlerin ıslanır ya,

Evet, işte böyle ağlıyorum…

Aşk ateşten bir kormuş,

 Kalplerde değil dillerde dururmuş, 

Gönüller değil gözler konuşurmuş,

Kelimeleri kısa kısa söylemek istiyorum,

Ne gerek var ki, uzun uzun anlatmaya?

Hangi eşsiz anlamlı cümleleri kuracaktım ki doya doya?

Boğazıma düğümlendi laflar konuşamıyorum…