Şehrin en meşhur cafesinin camından denize bakıyordu iç çekerek ve içinden konuşuyordu:

“Ey mavi deniz keşke gözlerim seninki kadar mavi, bakışlarım seninki kadar derin olsaydı, güzelliğime güzellik katsaydım fena mı olurdu.

Keşke herkesi kendime baktıracak kadar büyüleyici güzelliğe sahip olsaydım, neden ben böyle yaratılmışım ki diye esefleniyordu genç kız.”

Yalnızdı, denizin dalgaları adeta ruhunu dövüyor, duygularını kamçılıyordu…