Erkek sevince deli divane olurmuş,

Bağlanınca bir gün dahi ayrılığa içli içli ağlarmış,

Gün gelirde aynaya bakınca,

Gerisin geriye kaçarmış ve demek ki; her şey yalanmış…

Oysa öyle gerçek gibiydi ki yalanlar,

Fersah fersah uzakmış vaatler, hayaller…

Her şey oyunmuş, kurguymuş, sahteymiş,

Söylenen sözler, edilen yeminler ve duygular…

Ah ne zormuş aynalara bakamamak, gözlerden akan yaşı durduramamak,

Gönül yarasına derman bulamamak, yürek sızısını bastıramamak…

Ah ne acıymış sevdaya düşüp de kavuşamadan ayrılmak,

Gönülden bağlanıp da, gönül bağını koparmak ah ne zormuş…