Aynı yere oturdum, kalbimde acı, dilimde dua,

Kimse yoktu karşımda, içli bir müzik kulağımda…

Yan tarafta bir çift sarılmışlar öylesine,

Bir an durdu kalbim, sandım bu bir rüya…

Bir şeyler yemeliydim, zira niyetliydi bu ruh,

Önce açtım elimi, istedim O’ndan acılı bir ah,

Ne zormuş güzelle çirkinin bir arada durması,

Geçmişe bakıyorum esaret, geleceğimse asi bir günah…

Ve bitti poğaça ve sıcak çayım, artık toplanma vakti,

Kulağımda çınlayan mahkum sesler tükendi,

O an anladım ki, her şey yalnız ve terk edilmiş,

En solgun çehreyle, kırık bakışlarla bu an bitti…