Belki de benim yazımdır her ağlamanın sonunda gülmek,

Her kışın sonunda güneşi beklemek,

Her hüznün sonunda ümitleri yeşertmek…

Belki de benim kaderimdir, ağlarken gülmek…

Belki de benim kederimdir, severken ayrılmak,

Ayrılırken sevgiye kini, öfkeyi bağlamak,

Gözlerindeyken kaybolmak,

Aşk çağlayanında boğulmak…

Hani her baharda çiçekler açardı,

Her çiçeği güzel bir koku sarıp, Kardelenler kışın açardı,

Gelincikler, laleler, sümbüller, göğe bakanlar…

Bu baharda doğardı…

Bende bahar neden fırtınalı, karlı…

Güneş solmuş, hava efkarlı,

Çiçekler soluyor, toprak kuruyor…

Deniz üşüyor, dağ başları dumanlı…

Bilirim, bende sonbahar yağmurları başlar,

Acılarım, hüzünlerim kışın kabuk bağlar,

Gönlüm ağladıktan sonra, çiçekler sonbaharda açınca…

Hayat bana güler yüzle el sallar…